မနက္မွာတြန္ေသာ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ ကဗ်ာဆရာ

ကဗ်ာဆရာက

ကဗ်ာေတြေပ်ာက္လို႕

လိုက္ရွာတဲ့ညမွာ.............

အေတြးေတြကခပ္ခ်ာခ်ာ

ဘယ္ဘက္ရင္အံုကို

ေဆာက္နဲ႕ထြင္းသြားၾကတယ္............။

ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ကဗ်ာေတြနဲ႕

သီအိုရီမွာ မနက္ျဖန္ဆို

အရာရာကို သူမရဲ႕

တစ္ေသြး တစ္သံ တစ္မိန္႕ေအာက္

ႏွလံုးသားကိုကားစင္တင္လိုက္တယ္.............။

ေျခကုန္လက္ပန္းက်ေနတဲ့ ကဗ်ာဆရာ

စကားလံုးေတြၾကားမွာ ေမ့ေပ်ာက္

ဗီးနပ္စ္ရဲ႕ ေတာင္ပံတစ္ခတ္ေအာက္

တေျဖာက္ေျဖာက္ ျမည္ရင္း

ေလာင္ကၽြမ္းသြားတယ္.............။

အဲ့သည့္ေနာက္ ကဗ်ာနဲ႕ကဗ်ာဆရာဟာ

တစ္ဦးတစ္ေယာက္နဲ႕ေပါင္းဖက္

ကမာၻအတြက္ အသက္ဆက္လို႕.........

မနက္မနက္ဆို ထထတြန္ေနတတ္တုန္းပဲ...........။

{ေလတံခြန္}