ယေန႕သည္......

Monday, June 29, 2009

.

ကၽြန္ေတာ့္အႏုပညာအေပၚတြင္ရိုးသားေသာအခါ

သင္သည္ အႏုပညာကို ျမတ္ႏိုး၍ စာေရးသည္....။ ကၽြႏု္ပ္သည္လဲ အႏုပညာကို ျမတ္ႏိုးသည္...။ သင္၏အႏုပညာကို အႏုပညာအားျမတ္ႏိုးသည့္ ကၽြန္ေတာ္ကဖတ္ေသာအခါ ကိစၥသိပ္ေတာ့မရွိပါ...။ သို႕ေသာ္.........



“မင္းဒီကဗ်ာေတြေရးတာ ဘယ္အမ်ိဳးေကာင္း သမီးပ်ိဳေလးေတြကို ျမဴဆြယ္ဖို႕လဲ.....”



ေဖာ္ျပပါစကားမ်ားသည္ အနည္းငယ္ေတာ့ စဥ္းစားစရာေကာင္းသည္...။ သို႕ေသာ္ကၽြန္ေတာ္ မစဥ္းစားပါ....။ ေဖာ္ျပပါစကားတို႕သည္ ေဒါသထြက္ခ်င္စရာလဲေကာင္းသည္.....။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ေဒါသမထြက္ပါ....။ ကၽြႏု္ပ္တို႕၏ အႏုပညာအေပၚတြင္ ကၽြႏု္ပ္တို႕ ရိုးသားေသာအခါ ကၽြႏု္ပ္တို႕သည္ အနာဂါတ္၏ စာေပသူရဲေကာင္းမ်ားသဖြယ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယူဆမိသည္....။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ စာေပသူရဲေကာင္းမဟုတ္...။ ပစၥဳပၸန္၏ မင္းသု၀ဏ္ မဟုတ္သလို အနာဂါတ္္တြင္ ဆရာေဇာ္ဂ်ီျဖစ္လာဖို႕လဲ မေမွ်ာ္လင့္၀ံ့ေပ...။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ အႏုပညာအေပၚတြင္ရိုးသား ၍ စာေရးျခင္းအေပၚတြင္ခံုမင္သည္...။ ကၽြႏု္ပ္သည္ ရိုးသားေသာ အႏုပညာအေပၚတြင္ မရိုးသားမႈမ်ား ေရာစြက္လာေသာအခါ ေဖာ္ျပပါ စကားတို႕သည္ အက်ံဳး၀င္လာႏိုင္သည္.....။ သို႕ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္သည္ အႏုပညာအေပၚတြင္ရိုးသားမႈရွိသည္...။ သို႕ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ ေဖာ္ျပပါစကားတို႕သည္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲကို ခံရခက္ေသာေ၀ဒနာတို႕မေပးႏိုင္ခဲ့ပါ...။ ေတြးရခက္ေသာ ျပသနာတို႕သာေခါင္းထဲ တိုး၀င္လာခဲ့ၾကသည္...။ ေတြးရင္း...... ေငးရင္း...... ေနာက္ဆံုး အေျဖမွာ ကၽြႏု္ပ္သည္ ကၽြႏု္ပ္၏ အႏုပညာအေပၚတြင္ ရိုးသားသည္ ဟူ၍ပင္............။


ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာေရးသည္....။ ရင္ထဲမွ ခံစားခ်က္ သက္သက္သာ ျဖစ္သည္....။ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးသည္..။ ပါတ္၀န္းက်င္မွ အေတြ႕အၾကံဳတို႕သာ ျဖစ္သည္....။ ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာျပိဳင္ပြဲ၀င္ျပိဳင္လိုသည္....။ ပထမဆု ကိုရလိုသည္...။ ေကာင္မေလးမ်ားထံမွ အထင္ၾကီးေလးစားမႈကို ရယူလို၍မဟုတ္...။ ပထမဆုကိုသာ ရယူလို သည္...။ ကၽြန္ေတာ့္ အႏုပညာမွ ရေသာပီတိကို စားသံုးလို၍ျဖစ္သည္....။ ယင္းမွာ ကၽြႏု္ပ္၏ ကိုယ္ပိုင္အတၱႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ယူဆခ်က္သက္သက္ သာျဖစ္သည္....။ မည္သူမွ ယင္းကိုေထာက္ခံေပးရန္မလို။ ကၽြန္ေတာ့္၏ ပုဂၢလိက ယူဆခ်က္ေပၚတြင္ စြန္းထင္းမႈမရွိေစရ...။ ျဖဴစင္သည္ဟု တပ္အပ္မေျပာႏိုင္သည့္ တိုင္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ အႏုပညာကို ရိုးသားစြာဆက္ဆံသည္....။ ပကတိျဖဴစင္ေသာ ႏွလံုးသား၏ စုတ္ခ်က္ျဖင့္ ျခယ္မႈန္းၾကည့္မိသည္....။ ထိုထဲတြင္ လွည့္ဖ်ားလိုေသာ စိတ္ဓါတ္တစ္စံုတစ္ရာမရွိ...။ ကၽြန္ေတာ့္ လက္ျဖင့္ ေရးေသာ အႏုပညာေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ေျခေထာက္ျဖင့္ ဘယ္ေသာအခါမွ် နင္းမည္မဟုတ္....။ ယင္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္၏အတၱ..... ကၽြန္ေတာ့္မာန.....ျဖစ္ျပီး... ကၽြန္ေတာ့္၏ အႏုပညာအေပၚတြင္ ကၽြန္ေတာ့္၏အရိုးေျမၾကသည္အထိ သစၥာရွိဦးမည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္သည္....။


ဒီလိုေတြေျပာေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကတတ္လြန္း တတ္လြန္းသည္ဟု အထင္မေရာက္လိုက္ပါႏွင့္...။ ပကတိေလ့လာဆဲ ၀ါသနာရွင္အဆင့္သာျဖစ္သည္....။ ကၽြန္ေတာ္မသိ မတတ္သည္မ်ား မ်ားစြာရွိေသးသည္...။ တစ္ေန႕ကလူတစ္ေယာက္ကေျပာလာသည္.....။ ကၽြန္ေတာ္ေရးသည္တို႕မွာကဗ်ာမဟုတ္တဲ့....။ စာေပအညြန္႕ေလးေတြသာျဖစ္သည္တဲ့....။ သူသည္ စာေပအႏုပညာတြင္ မည္သည့္အဆင့္ရွိသည္ကို ကၽြန္ေတာ္မသိပါ...။ သို႕ေသာ္ သူေျပာသည္တို႕ကို ကၽြန္ေတာ္နားေထာင္ေနမိသည္......။ အရပ္သံုးစကားႏွင့္ေျပာလွ်င္ သူသည္ ကၽြန္ေတ္ာ့အားဆရာလာလုပ္ ေနျခင္းျဖစ္သည္.........။သို႕ေသာ္ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သာလွ်င္ keyboard ႏွင့္ မဂၢဇင္း ဟူေသာစကားစုအား ဘယ္လိုရိုက္ရေၾကာင္းေျပာျပျပီး ဆရာလုပ္လိုက္ရသည္.........။


ကၽြန္ေတာ္ေရးေသာကဗ်ာမ်ားသည္ ကဗ်ာမဟုတ္....... စာေပအညြန္႕မ်ား သာျဖစ္သည္ဆိုလွ်င္လဲရွိေစေတာ့......... ကၽြန္ေတာ္ေရးသည့္ ၀တၳဳတိုမ်ားသည္ ရသမေပးႏိုင္လွ်င္လဲ ရွိေစေတာ့ ......။ ကၽြန္ေတာ္ေရးသည့္... ေဆာင္းပါးမ်ားသည္ ေျပာင္ေျမာက္မႈမရွိလွ်င္လဲ ရွိေစေတာ့....။ ကၽြန္ေတာ္ေရးေသာ အက္ေဆး...စသျဖင့္ စသျဖင့္ေပါ့.... အဆင့္မမွီဘူးဆိုလာလွ်င္လဲရွိပါေစေတာ့......။ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွမေျပာလိုေပ...။ တစ္ခုသာေျပာမည္....။ ကၽြန္ေတာ္ စာဆက္ေရးေနဦးမည္...။ ယင္းစာမ်ား သည္ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသား၏ အႏုပညာမ်ားျဖစ္သည္.......။ ထို႕ေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္ စာဆက္ေရးေနဦးမည္...။ ေနာက္ဆံုးေျပာလိုသည္မွာ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို အခ်ိန္ကုန္ခံဖတ္ေပးသူမ်ားအား ကၽြန္ေတာ္ ေက်းဇူးတင္ပါသည္....။ ကၽြန္ေတာ့္အားေ၀ဖန္သူမ်ားအားလဲ ေက်းဇူးတင္ပါသည္........။

1 comments:

ေမေက်ာ္ said...

အင္း... က်ေနာ္လည္း မေရးတတ္ေရးတတ္နဲ႔ ေရးတယ္.. ဖတ္တဲ့လူ မရွိလည္း ေရးမွာပဲဗ်... :)

Post a Comment