ေျမမခခင္အထိ

မင္းနဲ႕ငါ့ဘ၀.......

ဆံုႏိုင္ဖို႕ကတကယ္ေ၀းပါတယ္

မင္းကေကာင္းကင္ဆို

ငါကပထ၀ီေျမၾကီးပါ.....

မင္းနဲ႕ငါကအလွမ္းကြာလြန္းပါတယ္.....

မင္းခင္းတဲ့သက္တန္႕လမ္း

ငါ့ဆီကစျပီးငါ့ဆီမွာဆံုးတာပါ......

ဒါေပမယ့္ မင္းခင္းတဲ့လမ္း....

မင္းအသိုင္း၀ိုင္းရဲ႕လမ္း......

ငါေလွ်ာက္ဖို႕မ၀ံ့ရဲေသးဘူး......။

ဘာလို႔ဆို ငါကတစ္လံုးခ်ိဳင့္ေလ...။

မင္းကဒါေတြဟာ ပကာသနေတြပါ

ေျပာေနေပမယ့္..... မင္းရဲ႕ မသိစိတ္က

အဲ့သည့္ပကာသနေတြကိုပဲ

မက္ေမာေနတာပါကြာ............။



ငါ့ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာ.....

ငါ့အေပၚသံေယာဇဥ္ရွိတယ္ဆိုတာ.....

မင္းမွာရွိတဲ့ဂုဏ္ကိုခ်စ္တာ

မင္းမွာရွိတဲ့ေငြက္ို သံေယာဇဥ္ရွိတာထက္

ပိုဖို႕ဆိုတာ... ငါမေတြးရဲတဲ႔အေၾကာင္းတစ္ခုပဲ...။

မင္းရဲ႕ႏွႈတ္ကမဟုတ္ဘူးေျပာေနေပမယ့္...

မင္းရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြက ေငြသာပထမလို႕ေျပာေနတယ္ေလ.........။

မင္းကေငြသာရမယ္ဆို....

ငါ့ကိုေတာင္ကၽြန္လုပ္ျပီး

ႏြားလိုေမာင္းမယ့္လူစားမ်ိဳးပါကြာ....။

မင္းငါ့ကိုအမ်ိဳးမ်ိဳးခ်ိဳးခဲ့လို႕...

ငါ့ဘ၀မွာအၾကိမ္ၾကိမ္က်ိဳးခဲ့တာလဲ ....

ငါသာရွက္တတ္မယ္ဆို.............

........................................။



ဒါေပမယ့္...မာနမရွိတဲ့

နင္းျပားလိုလူငါက

မင္းကိုပဲတမ္းတတယ္...။

ရွက္တယ္ ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရကို

ငါ့ရဲ႕အခ်င္းနဲ႕အတူ

ေျမျမဳပ္လိုက္မိလို႕လား.........။

အမွတ္မရွိတဲ့ငါ.

ပိန္လိန္ေနေအာင္ထုေခ်ခံခဲ့ရျပီးေနာက္

နာက်ည္းစြာေျပာလိုက္မိတာက

မင္ကိုငါမခ်စ္ေတာ့ေသာ္လည္း

ျမတ္ႏိုးဆဲပါလို႕ေပါ့............။

အရႈံးေတြတေပြ႕တပိုက္နဲ႕

မမုန္းႏိုင္လို႕ ခ်ိနဲ႕တဲ့အျပံဳးတစ္စံု

မင္းရဲ႕အသံုးေတာ္ခံဖို႕

အလြမ္းေတြေ၀ေနတဲ့

ေဆာင္းမနက္ခင္းတိုင္း

ေစာင့္ေနဆဲပါ.............။