ၾကယ္ေၾကြလမ္းက ကေလးငယ္ငယ္

ကေလးမေရ......
မိုးစက္ေတြကျပင္းျပင္းထန္ထန္
ငါ့မ်က္ႏွာကိုလာလာမွန္တယ္.....။

မိုးေႏွာင္းပိုင္းရဲ႕
မ်က္ရည္စက္ေတြက
ပိုးစိုးပက္စက္ပါပဲ
လြမ္းလို႕ေတာ့ထင္ပါရဲ႕......
သဒၵါမမွန္တဲ့ မိုးညေတြ
ခါးသက္သက္ ေကာ္ဖီခြက္ေတြနဲ႕အတူ
ေပ်ာ္၀င္သြားတဲ့ေနာက္
လြမ္းမိပါတယ္...... ကေလးငယ္ငယ္.......။

လြမ္းျခင္းရဲ႕ကႏာၱရမွာ
ခပ္ျပာျပာ အိုေအစစ္ေန႕သစ္ေတြ
ရွိေလာက္ပါရဲ႕......
ေန႕သစ္မွာ ပန္းအျဖစ္
ပြင့္လာတဲ့ကေလးမေရ....
တစ္ရိႈက္ေလာက္ နမ္းၾကည့္ခြင့္ရခဲ့ရင္ေတာင္
ေက်နပ္မိပါရဲ႕ကြယ္.....။

အၾကည့္တစ္ခ်က္အတြက္
ႏွလံုးသားကို လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္
အစိမ္းသတ္ခဲ့တာေပါ့......
ဒါေပမယ့္...... သို႕ေသာ္လည္း..........
သို႕ေသာ္လည္း...... ဒါေပမယ့္ေပါ့ကြယ္.......
ကေလးမေရ......
ၾကယ္ေတြသြားတဲ့လမ္းမွာ
အလြမ္းေတြလဲ ပန္းေတြေၾကြသလို
အနံ႕အသက္ေတြ ေပ်ာက္ဆံုး.....
အရာအားလံုးဆံုးရံႈးရေတာ့မွာလားကြယ္..........။


{ေလတံခြန္}