လြမ္းျခင္းဒႆန

မေလွ်ာက္ဖူးတဲ့
ဒီတစ္ေခါက္လမ္းက
စိုထိုင္းစ ငါးဆတစ္ဆနဲ႕
မ်က္ရည္ေတြ ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕ေနသည္လားမသိ.....။

လြမ္းျခင္းသည္ လြမ္းျခင္းျဖစ္၍
ေခၚသူကေခၚပါေသာ္လည္း
လာသူမဲ့........။

မရွိေသာပန္းကို မခ်ိေသာႏွဳတ္ခမ္းျဖင့္
ခပ္ေဆြးေဆြးနမ္းမိသည္....
ပန္းကေတာ့ပြင့္မလာ.....
အလြမ္းကေတာ့ရင္ႏွင့္မဆံ့ေအာင္
ဖိိတ္စင္ကုန္၏.......။

သစ္ပင္ေပၚက ကၽြန္ေတာ္တို႕အဖိုးမ်ား
ဖိနပ္စီးလာေသာအခါ....
ခ်စ္ျခင္းကိုခံစားခဲ့ျပီး....
ကၽြန္ေတာ္ကသူမကို လြမ္းသည္.....။

သို႕ျဖစ္၍ ခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္လြမ္းကာ
လြမ္းျခင္းသည္ ခ်စ္ျခင္း၏
ေနာက္ကြယ္မွအသာတၾကည္
ရင္ကိုထိခတ္ေစခဲ့သည္......။

{ေလတံခြန္}