သင္၏ အိပ္မက္ငယ္ နဲ႕ စကားေျပာၾကည့္တဲ့အခါ

ကၽြန္ေတာ္ခုရက္ပိုင္းဘာေရးရမွန္း မသိတဲ့အတြက္ အင္တာဗ်ဴးေလးေတြ လုပျ္ပီးတင္ဖို႕ စိတ္ကူမိတယ္...။ တကယ္တမ္း အင္တာဗ်ဴးလုပ္ဖို႕က်ေတာ့ ဘယ္သူ႕သြားလုပ္ရမွန္းမသိဘူး....။ ကိုယ္ကလဲ တစ္ခါမွ သူမ်ားကိုဗ်ဴးဖူးတာ မဟုတ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ရင္းႏွီးတဲ့ မအိမ္မက္ငယ္ ကို ဗ်ဴးလိုက္မိတယ္...။  မအိမ္မက္ငယ္ ဆိုတာ လူတိုင္းသိတဲ့ ဘေလာ့ဂါ မဟုတ္ေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ သိၾကပါလိမ့္မယ္....။ သူ႕ရဲ႕အေရးအသား ညက္ေညာမႈေလးေတြကို သေဘာက်တာေရာ သူဘေလာ့ေလာကေလးေပၚကိုေရာက္လာတာကိုပါ သိခ်င္တဲ့အတြက္ ဗ်ဴးမိတယ္ဆိုရင္ပဲ

ေလတံခြန္    ။     ။  အမ ရဲ႕ အိမ္မက္ငယ္ဆိုတဲ့နာမည္ေလးျဖစ္လာပံုေလးတစ္ခ်က္ေလာက္......
အိပ္မက္ငယ္ ။     ။  အမွန္က နာမည္က အိပ္မက္ငယ္ တစ္ခုထဲမဟုတ္ဘူး။ သင္၏ အိပ္မက္ငယ္...အိပ္မက္ဆုိတာ က ညမွာ မက္တဲ့အိပ္မက္ကုိရည္ညႊန္းတာ မဟုတ္ပါဘူး။ မျဖစ္ေသးတဲ့ အနာဂတ္ေတြ၊ စိတ္ကူးေတြ၊ အိပ္မက္ေတြ၊ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ရည္ညႊန္းခ်င္တာပါ။ လူတုိင္းဟာ အဲဒီ အနာဂတ္အိပ္မက္... ေတြရဲ႕တြန္းအားနဲ႔ ဘဝကို တည္ေဆာက္ၾကတယ္ေလ။ အစ္မမွာလဲ အဲဒီလိုအိပ္မက္ေတြ စိတ္ကူးေတြရွိတယ္။ အဲဒီ စိတ္ကူး အိပ္မက္ေတြကို စာဖတ္သူ သင္တုိ႔အတြက္ ပံုေဖာ္တယ္။ အစ္မရဲ႕ အိပ္မက္နဲ႔ စာဖတ္သူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြမုိ႔ အစ္မရဲ႕ အိပ္မက္ထဲက သူတုိ႔ရဲ႕အိပ္မက္ကုိ ရွာေတြ႕မယ္ဆုိ အစ္မအေနနဲ႔ အတုိင္းမသိဝမ္းသာမိမွာပဲ။ အဲဒါနဲ႔ သင္၏ အိပ္မက္ငယ္ဆုိျပီးျဖစ္လာတာ

ေလတံခြန္    ။      ။  ဟုတ္ကဲ့ ဘေလာ့ေလာကထဲမေရာက္ခင္ကတည္းကစာေတြေရးခဲ့တာလို႕ အမရဲ႕ စာတစ္ခုထဲမွာဖတ္ဖူးတယ္ဗ် အမရဲ႕ စာစေရးျဖစ္ပံုေလးေျပာျပပါဦးဗ်ာ
အိပ္မက္ငယ္ ။      ။   အင္း ေျပာရင္ေတာ့ ရယ္စရာပဲ   ငယ္ငယ္တုန္းကေရႊေသြးေတြဘာေတြဖတ္ေတာ့ ေရႊေသြးထဲက ကဗ်ာေလးေတြ ဖတ္မိေတာ့ အစ္မအထင္ ၄ တန္းေလာက္ထင္တယ္။ အဲဒီတုန္းက ကဗ်ာေလးစေရးဖူးတာ......
မွတ္မွတ္ရရ သၾကၤန္အတြက္ကဗ်ာေလး....... ဂိမာန္ေႏြဦး ရြက္ဝါေၾကြ... ပန္းပိေတာက္တုိ႔ပြင့္ဖူးေန...  ဆုိတာေလးေပါ့  အဆံုးထိေတာ့မေျပာေတာ့ဘူး အတုိေလးပဲ အဲဒါက စာေရးျခင္းရဲ႕ အစ

ေလတံခြန္    ။    ။ ဒါဆိုအမက ငယ္ငယ္ထဲက စာေပကို ၀ါသနာပါလာခဲ့တာေပါ့ေနာ္
အိမ္မက္ငယ္ ။    ။ အဲဒီလိုေျပာလို႔ရပါတယ္  ၆ တန္း ၇တန္းေလာက္မွာ ေသခ်ာေရးျဖစ္တယ္

ေလတံခြန္   ။     ။ အမကဘယ္ဘက္ကိုေရးရတာပိုအားသန္လဲဗ်
အိမ္မက္ငယ္။     ။ စေရးတုန္းကေတာ့ ကဗ်ာေပါ့...... ခုကေတာ့ အကုန္ေရးျဖစ္ပါတယ္။ ရသပုိင္းေပါ့ အဓိကက သန္တယ္ဆုိတာထက္......... စိတ္ထဲမွာ ခံစားမိလာတာကိုေရးတာမ်ားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ၇ တန္းကေန ဒုတိယႏွစ္ေလာက္ထိ စာ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ဘာလို႔လဲ ဆုိေတာ့ ၇တန္းႏွစ္မွာ အစ္မ အစ္ကုိရဲ႕ guide ဆရာမေလး ကားတုိက္ခံရျပီး ဆံုးသြားခဲ့တယ္။  အဲဒီဆရာမေလးက အစ္မရဲ႕ စာေတြကုိ ဖတ္ေပးတယ္။ သူကပဲ အစ္မစာအုပ္ေတြကို သိမ္းထားေပးခဲ့တယ္။ သူဆံုးသြားေတာ့... အဲဒီစာအုပ္ေတြကို ျပန္မယူျဖစ္ဘူး။ အစ္မအထင္ ဗလာစာအုပ္ ၃ အုပ္ေလာက္ရွိမယ္ထင္တယ္။ ေနာက္စာမေရးေတာ့ဘူးလို႔လဲ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္

ေလတံခြန္    ။    ။  အမစာမေရးေတာ့ပဲေနရာကေန ျပန္ေရးျဖစ္တာကေရာဗ်
အိမ္မက္ငယ္ ။    ။ ၁၀ တန္းမွာ အိမ္ နဲ႔ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔အလြမ္းဆုိတဲ့ ကဗ်ာ ႏွစ္ပုဒ္ေရးျဖစ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေက်ာင္းမွာ သူမ်ားေတြေရးေနၾကတယ္ေလ ကဗ်ာစာအုပ္ေတြလာေရာင္းေတာ့ ဝယ္ဖတ္ျဖစ္တယ္ အဲဒါနဲ႔ အစ္မလဲ ျပန္ေရးၾကည့္မိတယ္။  မေရးေတာ့ဘူးဆုိတာက ခုနက ဆရာမေလးကို တအားခ်စ္လို႔ေလ။ အဲဒီဆရာမေလးကလဲ.... အစ္မကုိ စာေရးေစခ်င္တာပဲ ဆုိျပီး ျပန္စမ္းေရးၾကည့္မိတယ္ အဲဒီမွာ စာေရးရတဲ့ feeling ကုိသေဘာက်တာနဲ႔ ေရးျဖစ္သြားတာ။ ေက်ာင္းတုန္းက ကၾကိဳးမဲ့ မယ္လိုဒီ ဆုိတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္တစ္အုပ္ထုတ္ခဲ့ဖူးတယ္။

ေလတံခြန္     ။     ။ အဲ့တုန္းကေတာ့ ဒီတိုင္းပဲေရးျပီးသိမ္းထားတာလားဗ်  မဂၢဇင္းတို႕ ဂ်ာနယ္တို႕ကိုေရာပို႕ေသးလား
အိမ္မက္ငယ္  ။     ။ အစ္မမွာအတၱေလးတစ္ခုရွိတယ္...  အဲဒီအတၱက အစ္မစာေတြကို အစ္မတအား တန္ဖုိးထားတာေလ။ မဂၢဇင္း တုိ႔၊ ဂ်ာနယ္တုိ႔က အစ္မစာေတြကို ပယ္မွာစုိးလို႔... တစ္ခါမွ မပုိ႔ခဲ့ဘူး
ပယ္တယ္ဆုိတဲ့ ခံစားခ်က္ကို မခံစားနုိင္လို႔။  ေနာက္ အဲဒီေလာက္တန္းဝင္တယ္လို႔လဲ မခံစားမိေသးလို႔ေလ။

ေလတံခြန္     ။      ။  ကိုယ့္စာေတြအေပၚကိုယ္အရမ္းတန္ဖိုးထားတာေပါ့ေနာ္ ေနာက္ထပ္ေမးခ်င္တာက အမ ဘေလာ့ေလးတည္ေဆာက္မိသြားတဲ့အေၾကာင္းေလးေျပာပါဦးဗ်
အိမ္မက္ငယ္  ။      ။ ဘေလာ့ေလး စလုပ္ျဖစ္တာကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘေလာ့မွာ အစ္မရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းဆုိတဲ့ ကဗ်ာေလးကို တင္ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ျပီး ယေန႔ေခတ္ႏွင့္ အိပ္စက္ျခင္းဆုိတဲ့ ေဆာင္းပါးေလး ကုိ ေရးျပီးတင္ျဖစ္တယ္ေလ။ အစကေတာ့ ......... အစ္မက သူငယ္ခ်င္းေတြေရးတာကုိအားေပးယံုပါပဲ။ သူ႔ဘေလာ့ စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ.......... ကုိယ့္ စာေလးေတြ ျမင္လိုက္ရေတာ့... အစ္မစာေတြကိုလဲ ခ်ျပခ်င္လာမိတယ္ေလ သူငယ္ခ်င္းကုိ ကဗ်ာေတြျပၾကည့္ေတာ့ သူက လည္း အားေပးတယ္ လုပ္ၾကည့္ပါလား ဆုိတာနဲ႔  လုပ္ျဖစ္သြားတာ

ေလတံခြန္    ။       ။  အမဘေလာ့ေလး စလုပ္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္ပဲလုပ္ခဲ့တာလား  ဒါမွမဟုတ္သူမ်ားအကူအညီနဲ႕လုပ္ခဲ့ရတာလား
အိမ္မက္ငယ္ ။       ။  သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အကူအညီအမ်ားၾကီးပါပါတယ္။

ေလတံခြန္     ။        ။   အမအေနနဲ႕ အမ ရဲ႕ ဘေလာ့ေလးအေပၚဘယ္ေလာက္အထိ ေမွ်ာ္မွန္းထားဖူးလဲမသိဘူးဗ်
အိမ္မက္ငယ္  ။        ။  အစ္မက စာေရးခ်င္တာပဲ သိတာေလ...။

ေလတံခြန္      ။         ။ ဟုတ္ကဲ့ ဒါဆို အမ ကိုတစ္ခုေလာက္ေမးခ်င္ပါေသးတယ္ ခု လက္ရွိ ဘေလာ့ဂါေလာကၾကီးအေပၚ ဘယ္လိုယူဆလဲမသိဘူးဗ်
အိမ္မက္ငယ္   ။         ။ ဘေလာ့ ေလာကနဲ႔ ပတ္သက္ျပီးဘယ္လိုျမင္လဲ ဆုိတာကေတာ့ အစ္မအေနနဲ႔ ေျပာဖုိ႔ေစာလြန္းပါေသးတယ္။ ေလ့လာဆဲပါပဲ။ ခုမွ သင္ယူေလ့လာဆဲပါ။ အားလံုးရဲ႕ေဝဖန္အားေပးမႈကုိ လိုအပ္ေနဆဲပါ။ အိပ္မက္ငယ္ ၂ လျပည့္မွာေရးခဲ့သလိုပဲ လမ္းေလွ်ာက္သင္စ အိပ္မက္ငယ္ အဆင့္ပဲ ရွိပါေသးတယ္ရွင္ အစ္မအေနနဲ႔ ေျပာရရင္....... အစ္မ စိတ္က စာေတြေရးခ်င္တယ္... အစ္မစာေတြကို မွ်ေဝေပးခ်င္တယ္။ အစ္မကုိယ္တုိင္ စိတ္တုိင္းက်တဲ့ စာေတြကိုပဲ ဘေလာ့မွာ တင္ျဖစ္တယ္။ ေအာင္ျမင္မႈဆုိတာထက္ အစ္မကေတာ့ အစ္မတတ္နုိင္သမွ် စာေတြကို ၾကိဳးစားေရးသြားမွာပါ။

ေလတံခြန္     ။       ။ အခုေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕ အမရဲ႕ စာေတြကိုလာဖတ္တဲ့ အမရဲ႕ ပရိသတ္ေတြကို အမအေနနဲ႕ ဘာမ်ားေျပာခ်င္ေသးလဲမသိဘူးဗ်
အိမ္မက္ငယ္  ။       ။ အားလံုးရဲ႕ ေဝဖန္အၾကံျပဳမႈ comments ေတြနဲ႔ ေရွ႕ဆက္ေနတဲ့ အိပ္မက္ငယ္ ဥယ်ာဥ္ပါ။ စာဖတ္သူတုိ႔အတြက္ တတ္စြမ္းသမွ် ၾကိဳးစားေရးသြားမွာပါ။ ဝါသနာ အရေရးေနတာမုိ႔ လိုအပ္ခ်က္ေတြကိုနားလည္ေပးျပီး ေဝဖန္အၾကံျပဳေပးပါလို႔။

ေလတံခြန္  ။       ။  ဟုတ္ကဲ့ခုလိုေျဖၾကားေပးတာေက်းဇူးတင္ပါတယ္..........။ အမရဲ႕ ဘေလာ့ေလးလဲ ဒီ့ထက္ေအာင္ျမင္ျပီး အမလဲ ဒီ့ထက္ ပိုျပီး စာေတြေရးႏိုင္ပါေစဗ်ာ...........။

Interviewed By  ေလတံခြန္