ေလတံခြန္(၂)

လျပည္........

ဟုတ္ပါတယ္သူဟာကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေလျပည္ျဖစ္ခဲ့တယ္.....။ ဒါေပမယ့္ေလျပည္ေနာက္က ေလနီၾကမ္း ေတြကိုကၽြန္ေတာ္ဂရုမျပဳခဲ့မိဘူး......။ ေလၾကမ္းေတြ..... ေလၾကမ္းေတြ...ဘယ္ေတာ့တိုက္မွာလဲ..............

------------------------------------xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx---------------------------------

ကၽြန္ေတာ္ ေလျပည္နဲ႕ခ်စ္သူျဖစ္ျပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္အြန္လိုင္းမတတ္ျဖစ္ေတာ့ပါ........။ ကၽြန္ေတာ့္အခ်ိန္ေတြ ေတာ္တာ္မ်ားမ်ားကို သူ႕အတြက္ေပးခဲ့တယ္ေလ..........။ သူ႕နားမွာပဲယစ္မူးေပ်ာ္ျမဴးေနခဲ့တယ္ေလ..........။ အြန္လိုင္းေပၚတတ္ဖို႕အခ်ိန္မရွိေတာ့ေလာက္ေအာင္ပါပဲ............။ သူကေနာက္ႏွစ္ဆိုေက်ာင္းျပီးျပီေလ......။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတ္ သူ႕ကိုလက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းခဲ့တယ္......။ သူက သူ႕မိဘသေဘာတဲ့...........။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕မိဘေတြနဲ႕ သြားေတြ႔ခဲ့တယ္.......။ သူ႕မ္ိဘေတြက ကၽြန္ေတာ့္မိဘနာမည္....အလုပ္အကိုင္ေတြေမးတယ္.....။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးလို႕ျပီးေတာ့ သေဘာမတူႏိုင္ဘူးတဲ့ဗ်ာ...........။ ဘာေၾကာင့္လဲလို႕ေမးေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘူးတဲ့..........။သူတို႕ေျပာတဲ့ သေဘာမတူႏိုင္ဘူးဆိုတာက စကားလံုးေျခာက္လံုးတည္းရွိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ေတ့ာ ေခါင္းတည့္တည့္ကို ေျခာက္လံုးျပဴးနဲ႕ ေျခာက္ခ်က္ေလာက္ ပစ္လိုက္သလိုပါပဲ.......။ ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲဗ်ာ...။ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားလို႕မရပါ.......။ ကၽြန္ေတာ္ဟာလူေကာင္းတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ လူဆိုးတစ္ေယာက္ေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူးခင္ဗ်ာ...။ မူးယစ္ေဆး၀ါးဆိုတာလဲမသံုးတတ္ပါဘူးဗ်ာ........။ဖဲမရိုက္ၾကက္မတိုက္ပါဘူးဗ်ာလို႕ ေျဖရွင္းခ်က္ေတြေပးခဲ့ေပမယ့္ သူတို႕ကျငင္းဆန္ခဲ့ၾကတယ္......။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္လားတဲ့..... မေျပာခ်င္ဘူးေမာင္ရင္တဲ့ ေကာင္းပါျပီဟု မွလြဲျပီးကၽြန္ေတာ္ေျပာစရာမရွိေတာ့.....။ေလျပည္ကေတာ့မ်က္ရည္ေတြေ၀လ်က္ေပါ့.....။ ကၽြန္ေတာ့္မွာေတာ့ေလျပည့္အတြက္စကးတစ္ခြန္းသာေျပာခ်င္တယ္...။ ေလျပည္မငိုပါနဲ႕ကြာ.... မင္းငိုရင္ကိုယ္အားမရွိလို႕ပါ.....။ ကိုယ္တုိ႕နီးစပ္ႏိုင္ေအာင္ကိုယ္ၾကိဳးစားပါ့မယ္ဟုေလ.......။ အဲ့သည့္ေနာက္ပိုင္းေလျပည္ႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ခြင့္မရွိေတာ့....။ ေတြ႕ခြင့္မရွိသည္ထက္ စကားေျပာခြင့္မရွိေတာ့ျခင္းသာ..........။ သူေက်ာင္းတတ္တာကို ကၽြန္ေတာ္အျမဲ သြားၾကည့္ေနမိတယ္.....။ စကားေတာ့ေျပာခြင့္မရခဲ့ဘူး.....။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့... သူ႕မိဘေတြကကၽြန္ေတာ္နဲ႕ဆက္သြယ္ရင္ သူ႕ကိုနယ္က အမ်ိဳးေတြဆီပို႕ျပစ္မယ္တဲ့ေလ.......။ ဒါဆိုကၽြန္ေတာ့္မွာသူ႕ကိုေတြ႕ခြင့္ေတာင္မရွိေတာ့ဘူးေလ.....။ ဒါေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္ အေ၀းကပဲလွမ္းေမွ်ာ္လို႕ ေလျပည့္ကိုခ်စ္ေနခဲ့ရတယ္ေလ.....။

နီးစပ္ခ်င္တယ္

ဘယ္လိုၾကိဳးစားရမလဲ

မေတြးတတ္..........။

ေဆြးခဲ့တဲ့ေန႔ေတြ

ေဆြးရမဲ့ရက္ေတြ

ငါမၾကံဳခ်င္........

ငါမဆံုခ်င္ေတာ့.....။

ေရွးဆက္ျပီးမလြမ္းတတ္

အနားကပ္ျပီးမနမ္းရက္ေတာ့

ေ၀းေ၀းကလွမ္းေမွ်ာ္လို႕ရယ္....

တစ္ကိုယ္ထဲ....ကၽြမ္းေတာ့မယ္...။

ေနာက္ ပိုင္းရက္ေတြၾကာလာတယ္...။ အခ်ိန္ေတြကုန္လာတယ္...။ တစ္ရက္ျပီးတစ္ရက္............။

ဒီလိုနဲ႕ သူတို႕ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္နီးလာျပီ..........။ ေလျပည္ေက်ာင္းျပီးေတာ့မယ္...........။အေတြးေတြကသူနဲ႔ တစ္ခ်ိန္တုန္းကေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ေနရာေလးမွာပဲလွည့္လည္လို႕...........။တစ္ေန႕ သူ႕သူငယ္ခ်င္း သန္းထြဋ္ေျပာလာေသာ စကားေၾကာင့္ သူဘာလုပ္ရမည္ကိုမသိေတာ့...........။ ဟိုေကာင္ေျပာလာသည္က ေလျပည့္ကိုသူ႕အိမ္က အိမ္ေထာင္ခ်ေပးေတာ့မယ္တဲ့...........။ အေမရိကန္သံရံုးကလူနဲ႕တဲ့...........။ ဟာ.........။ ငါဘာလုပ္ရေတာ့မွလဲ..။ အေတြးေတြဂေယာက္ဂယက္ျဖစ္ေနျပီ...........။ကိုယ္တိုင္ မစဥ္းစားတတ္ေတာ့.........။ မက္ခဲ့တဲ့အိပ္မက္ေတြေ၀၀ါးလာျပီ........။ေ၀၀ါးလာျပီ.....................................။

တစ္ေန႕ေတာ့ေလျပည့္ထံမွဖုန္းေခၚလာခဲ့သည္........။ သူနဲ႕ေတြ႕ဖို႕ခ်ိန္းတာေပါ့....။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ေတြ႕ေနၾက ကန္ေပါင္နားက အေအးဆိုင္မွာေပါ့........။ သူစဥ္းစားမိသည္....။ ဘာေတြမ်ားဆက္ျဖစ္လာမလဲလို႕ေပါ့....။ ေလျပည္သူ႕ကိုဘာမ်ားေျပာမလဲဟုေတြးေနမိသည္.....။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္သူေျပည္ႏွင့္ ေတြ႕ရဦးမယ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေပ်ာ္မိသည္ကအမွန္ပင္.....။

---------------------------------------------------------------------------

ကြၽန္ေတာ္ ေလျပည့္မ်က္ႏွာေလးကိုတစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနမိသည္...။ သူကေတာ့ကြၽန္ေတာ္ကိုျပန္ၾကည့္လ့ိုက္ အေအးငံု႕ေသာက္လ္ိုက္လုပ္ေနသည္...။ ေနာက္ေတာ့သူက

လူကိုအဲ့ေလာက္ၾကီးလဲမၾကည့္ပါနဲ႕

ဘာလို႕လဲ.... ကိုယ့္ခ်စ္သူကိုယ္ ၾကည့္တာပဲ

အာ..ကို ကလဲ......

ေအာ္...........ေလျပည္ကရွက္လို႕လား..... ကိုယ္နဲ႕ခ်စ္သူျဖစ္ရတာကို.......

ေတြ႕လား...ေဖာက္လာျပီ.......။ကိုေနာ္....။ ေဖေဖနဲ႔ေတာင္မနဲစစ္တိုက္ျပီးမွအခုလိုေတြ႕ခြင့္ရတာကို.......

သူမေျပာျပီးႏႈတ္ခမ္းကိုရြဲ႕ျပီးမ်က္ေစာင္ းထိုးလိုက္ေလသည္...။ကြၽန္ေတာ္ကလဲေလျပည္၏ထိုအမူအရာ ေလးကို ခ်စ္မိေနျခင္းပင္.............။ေနာက္ကြၽန္ေတာ္သူ႕လက္ေလးကိုကိုင္ျပီး

ေလျပည္......ေလျပည္ လက္ထပ္ရေတာ့မယ္ဆို..........

ကိုခုအခ်ိန္မွာအဲ့ဒါကအေရးၾကီးလားကို.........

အင္း....ၾကီးတယ္ေလျပည္......ကိုယ္ေလျပည့္ကိုမစြန္႕လႊတ္ ႏို္င္ဘူး.........

ဘာလို႕လဲ...ကို..

ေလျပည္တကယ္ပဲမသိဘူးလားကြာ.... ကိုယ့္ဘ၀မွာေလျပည့္က အေရးပါဆံုးပဲ.... ေလျပည့္အတြက္ဆို ကိုယ္ဘာပဲစြန္႕လႊတ္ရပါေစကြာ.

အင္းေနာ္..... ဒါ ကို ေျပာတာေနာ္.... ျပီးမွ.....

ျပီးမွဘာျဖစ္လဲ..ေလျပည္....ေျပာေလ....ဆက္ပါဦး....

ျပီးမွေလျပည့္ကိုထားမခဲ့ပါနဲ႕လို႕...

ဟာဟ....ထားခဲ့စရာလားကြာ.....ေလျပည္သာကိုယ့္ဘက္မွာရွိတယ္ဆိုရင္ ဒီအခ်ိန္မွာ မိုက္တိုင္ဆန္နဲ႕ ၀မ္း၀မ္းခ်င္း ထိုးရမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ရင္မခုန္ဘူး.

ကိုက အရမ္းစကားတတ္တာပဲေနာ္...... ဒါေၾကာင့္ကို႕ကိုခ်စ္ေနတာ.....

ထိုေန႕က သူတို႕အလြန္ေပ်ာ္ခဲ့ၾကသည္...။ ေနာက္ပိုင္းမေတြ႕ျဖစ္ေတာ့ေပ...။ အဲ့သည့္ေနာက္တြင္ေတာ့ သန္းထြဋ္၏အကူအညီျဖင့္သာ သူႏွင့္ေလျပည္ဆက္သြယ္ခဲ့ရသည္...။ ခ်စ္သူ၏မ်က္ႏွာေလးကိုမျမင္ရ၍ ခံစားရေသာေ၀ဒနာသည္လဲအလြန္ဆိုးလွသည္....။ သူေလျပည့္ကိုအရမ္းေတြ႕ခ်င္လာသည္...။ ဒီလိုႏွင့္ ေလျပည္တို႕စာေပးပြဲေျဖေသာေန႕မ်ားသို႕ေရာက္လာသည္...။ ေလျပည္တို႕စာေမးပြဲေျဖသည့္ ဒုတိယေျမာက္ ေန႕တြင္ ေလျပည္ကေနာက္ဆံုးေန႔၌ သူ႕အားလာေခၚရန္ေျပာေလသည္....။ သူ႕စကားအတိုင္း ေသြးသြားေစာင့္
ေနမိသည္...။ စာေမးပြဲေနာက္ဆံုးရက္ျဖစ္၍ ေက်ာင္း၀င္းထဲတြင္ လူေတြစည္ကားလ်က္ရွိသည္..။ ေသြးလဲ ထိုင္ေစာင့္ရင္းမွေခၽြးျပန္ေနမိသည္...။ ရုတ္တရတ္သူူ၏ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွ ကားကိုအမွတ္မထင္ေတြ႕လိုက္ရရာ အံ့ၾသသြားမိသည္....။ ယင္းကားမွာေလျပည္၏အိမ္မွကားျဖစ္သည္....။ ေလျပည္က သူ႕အိမ္မွမသိေအာင္ လာေခၚခိုင္းထားျခင္းပင္...။ သို႕ေသာ္ အေျခအေနက မည္သို႕မွ်မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့သည့္အေနအထားသို႕ ေရာက္ေနသည္...။ ထိုခဏနဲ႕ ေလျပည္၏အိမ္မွ ကားေဘးသို႕သန္းထြဋ္ေရာက္သြားျပီး ကားနား၌ ငုတ္တုတ္ထိုင္လိုက္သည္...။ ထို႕ေနာက္မသိသလိုလုပ္၍ ထလာသည္...။ ဒီလိုႏွင့္ ေသြးလဲ စိတ္ေမာစြာႏွင့္ ေစာင့္ရင္း ေလျပည္တို႕ စာေမးပြဲခန္းလႊတ္သည့္ ေခါင္းေလာင္းထိုးသံၾကားလိုက္ရသည္...။ ထို႕ေနာက္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားျပံဳဆင္းလာသည္...။ ေလျပည္၏မိခင္က ေလျပည္တို႕စာေမးပြဲေျဖသည့္ အေဆာင္ထိပ္မွ သြားေစာင့္ျပီးသူ႕သမီးကိုေခၚလာခဲ့သည္...။ မည္သို႕မွအေျခအေနမေပး၍ ေသြးစိတ္ေလ်ာ့လိုက္သည္...။ သန္းထြဋ္ကေတာ့ျပံဳးျဖီးျဖီးႏွင့္...။ ထို႕ေနာက္ သန္းထြဋ္၏ခ်စ္သူ ေသာ္တာေရာက္လာသည္...။ ထို႕ေနာက္သန္းထြဋ္က ကားေမာင္ရန္ေျပာေသာအခါ သူေမာင္းထြက္လာခဲ့သည္....။ သို႕ေသာ္စိတ္ထဲကေတာ့မပါေပ...။ ေမာင္းလာျပီးေနာက္အနည္းငယ္ အလွမ္းေ၀းေတာ့မွခဏရပ္ခိုင္းသည္...။ ထို႕ေနာက္ေသာ္တာကားေပၚမွဆင္းသြားျပီး ေလျပည့္ကလမ္းေခၚလိုက္ သည္...။ ေလျပည္ကထိုအခ်ိန္၌ ကားေပၚတတ္ခါနီးအခ်ိန္ပင္...။ ေလျပည့္မိဘမ်ားကေတာ့ကားေပၚ ေရာက္ႏွင့္ေနေလျပီ..။ထို႕ေနာက္ေလျပည္ သူ႕မိဘမ်ားသို႕ေျပာျပီး ေသာ္တာ့ထံေျပးလာခဲ့သည္...။ ထိုအခါ ေသာတာကေလျပည့္အားကားတံခါးဖြင့္ ေပးျပီးတတ္ခိိုင္းလိုက္သည္...။ ေလျပည္ကလဲဘုမသိ ဘမသိတတ္လိုက္ျပီးေနာက္ သန္းထြဋ္၏ ေစခိုင္းမႈေၾကာင့္ ေသြးလဲကားကိုေမာင္းထြက္လိုက္သည္...။ ထိုအျဖစ္ကိုျမင္ေသာ ေလျပည့္မိဘမ်ားကကားကိုေမာင္းထြက္၍ လိုက္လာရာ ..ေဖာင္း... ဟူေသာ ျမည္သံႏွင့္အတူ ...... လိုက္မလာႏိုင္ေတာ့ေပ...။ ထိုအခါမွသာ ဥာဏ္ၾကီးရွင္ သန္းထြဋ္ ေလျပည္တို႕ အိမ္မွကားနားဘာသြားလုပ္သည္ကို ရိပ္မိေတာ့ေလသည္...။
ဒီလိုႏွင့္ သူေလျပည္....ႏွင့္ သန္းထြဋ္တို႕စံုတြဲကိုတင္ျပီး ပဲခူးျမိဳ႕ဘက္ဦးတည္ေမာင္းလာခဲ့သည္...။ လမ္းေရာက္မွစဥ္းစားမိသည္က ပဲခူး၌ သူ႕အသိမရွိေပ...။ ထိုအခါမွသတိရ၍ သန္းထြဋ္ကိုေမးၾကည့္ေတာ့မွ ပဲခူး၌သူ႕အိမ္တစ္လံုးအဆင္သင့္၀ယ္ထားျပီးျဖစ္ေၾကာင္း သိရမွသာ စိတ္ေအးသြားခဲ့ရသည္...။ သို႕ေသာ္ သူတို႕ဘ၀ ေရွ႕ေရးအတြက္ဘာလုပ္ရမည္ကိုမူ သူမစဥ္းစားရေသးေပ...။ ထို႕ေနာက္ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ဟု ဆံုးျဖတ္ကာ ေဆးခန္းဖြင့္မည္ဟုပဲဆံုးျဖတ္လိုက္သည္...။ မူလကေတာ့ ေဆးခန္းဖြင့္ရမည္ကို စိုးရြံ႕၍ မဖြင့္ခဲ့ေသာ္လဲ သူယခုေတာ့ဖြင့္ရေတာ့မည္.............။ သူ၏ဘ၀သစ္တခုကိုအစျပဳရေတာ့မည္....။

တိမ္ေတြျပိဳတဲ့ညေနခင္း

Saturday, January 3, 2009