ယေန႕သည္......

Saturday, January 3, 2009

.

ေန၀င္သြားတဲ့ခ်စ္သူႏွစ္ဦး

ဒီဇင္္္္္္္္္္္္္္္္္္ဘာ၆ရက္ေန႕.............
မွတ္မွတ္ရရပါပဲ.... အဲ့သည့္ေန႕တြင္ သူမကို သူခ်စ္တယ္လို႕ေျပာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္....။ သူမကလဲ သူ႕ကိုခ်စ္တယ္လို႕ျပန္ေျပာခဲ့သည့္ေန႔ေလးပင္...။
သူတို႕ဇာတ္လမ္းေလးက ရွင္းရွင္းေလးပင္.....။ သူကထိုေန႕က သူမကို သူ႕အတြက္ရည္းစားရွာေပးပါဟုေျပာ၍ သူမက သူမ၏ အျခားအေကာင့္ႏွင့္
ခ်က္ရင္က သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကားကို အျပန္အလွန္ေျပာခဲ့ၾကသည္....။ ဒီလိုႏွင့္ သူတို႕ေနာက္ပိုင္းမေတြ႕ျဖစ္ၾကေပ...။ သူကမေကြးတြင္
ျဖစ္ျပီးသူမက ရန္ကုန္တြင္ျဖစ္သည္....။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္သည္ငယ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကသည္....။ ထို႕ေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ လြယ္လြယ္
ခ်စ္ခဲ့ၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္....။ သူမ၏စိတ္ထဲတြင္ သူ႕ဆီမွ ခ်စ္တယ္ဆိုေသာ စကားၾကားရျပီးေသာအခါ အလြန္ေပ်ာ္ခဲ့ မိသည္...။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္
သူမသည္ သူ႕ကိုတိတ္တခိုး ၾကိတ္ေၾကြေနခဲ့သည္မွာၾကာခဲ့ေလျပီေလ...။ ဒါကိုသူကေတာ့မသိခဲ့ေပ...။ တေန႔ သူမအြန္လိုင္းထိုင္ေတာ့ သူဆီကိုမက္ေဆ့ခ်္
ပို႕လိုက္သည္....။သူ႕ကိုသတိရသည့္အေၾကာင္းေပါ့....။ေနာက္ဆံုးမွာကို႕ကိုအရမ္းခ်စ္တယ္လို႕ ေရးလိုက္ေသးတယ္ေလ....။အဲ့ေနရာကစျပီး သူ႕ရဲ႕ဘ၀ေလး
လႈိင္းထန္ဖို႕အစခ်ီလာခဲ့တယ္ေလ....။ တေန႕ေတာ့ သူမအြန္္လိုင္းထိုင္ေနတုန္း သူေရာက္လာတယ္ေလ....။ အဲ့သည့္ေနာက္ သူကေျပာတယ္.....။ နင္က
မိန္းမႏွာဘူးပဲတဲ့...။ ပထမကသူမထင္ေနတာ သူကသူမကိုေနာက္ေနသည္ဟုေပါ့...။ သို႕ေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕စကားလံုးေတြက တျဖည္းျဖည္းျပင္းထန္လာခဲ့တယ္။
သူမခံႏိုင္ရည္မရွိေတာ့ေပ....။ သူ သူမကို ဒီလိုလုပ္မယ္လို႕မထင္ခဲ့ဘူးေလ....။ ေနာက္သူအြန္လိုင္းကထြက္ခါနီးမွာေျပာသြားခဲ့တာက သူက သူမခ်စ္တဲ့ကို
မဟုတ္ဘူးတဲ့ ......။ ကို႕ရဲ႕ခ်စ္သူတဲ့....။ သူမမည္သို႕မွ်မခံစားႏိုင္ေတာ့ေပ.....။ သို႕ေသာ္သူမစိတ္ထဲကေတာ့ ကိုမဟုတ္ပါေစနဲ႕လို႕ ဆုေတာင္းမိတယ္...။
သို႕ေသာ္ သူမကို႕ကို္ ကိုယ္တိုင္ေတြ႕ျပီးေမးလိုက္ခ်င္သည္....။ သူမကိုဘာလို႕ အရူးလုပ္ရတာလဲလို႕ေပါ့....။ ကို႕မွာခ်စ္သူရွိရက္နဲ႕ သူမကိုဘာလို႕ခ်စ္တယ္
ေျပာရတာလဲလို႕ ေမးလိုက္ခ်င္ေနတယ္ေလ....။ ဒါေပမယ့္ သူမ သူ႕ရဲ႕ စကားလံုးေတြကိုခံႏိုင္ရည္မရွိမွာစိုးလို႕ ဘေလာ့ဂ္လုပ္ပစ္လိုက္တယ္္....။ ေနာက္
ေတာ့ သူမအိမ္မွာတစ္ေယာက္တည္း ငိုေနမိတယ္....။ သူ႕ဆီက ခ်စ္တယ္ဆိုေသာစကားကိုၾကားရျပီး သည့္ေန႕က စိတ္ကူးယဥ္မိသမွ် သဲထဲေရသြန္သလို
သူမဆံုူရႈံးသြားလိုက္ရသည္ဟု ခံစားေနရသည္....။ သို႕ေသာ္ သူမ သူ႕ကိုအျပစ္မျမင္ခဲ့ပါ....။ သူမကိုေျပာခဲ့သူမွာ သူမဟုတ္ဟုပင္ စိတ္ကလက္ခံေနမိသည္။
ေနာက္ပိုင္း သူၾကားရသည့္ သတင္းေတြေၾကာင့္ သူမပိုခံစားခဲ့ရသည္...။ ေပါ့ပ်က္ပ်က္ ဟာသကားထဲက အခ်စ္အေၾကာင္းေတြကေတာင္ သူမကို မ်က္ရည္
က်ေစတဲ့အထိျဖစ္လာခဲ့တယ္ေလ...။ သူမမွာ ေန႕တိုင္း စားလဲ ဒီစိတ္ သြားလဲဒီစိတ္ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္ေလ....။ သူမရဲ႕ ၀မ္းနည္းမႈေတြကို သူ႕ကိုသိေစခ်င္သည္။
သို႕ေသာ္လဲသူ႕ကို သူမရင္မဆိုင္ရဲခဲ့ေပ....။


xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx



သူေတြးေနမိသည္....။ သူမဘာလို႕အြန္လိုင္းမလာသလဲလို႕ေပါ့....။ သူမအြန္လိုင္းတတ္ေနက် အခ်ိန္ေတြလဲ သူသြားေစာင့္သည္...။ ေနာက္ပုိင္း တေနကုန္
ဆိုက္ဘာကိုေရာက္ေနတတ္သည္....။ သို႕ေသာ္ သူမကေတာ့ေပၚမလာေပ...။ သူမ၏ဖုန္းနံပါတ္ကို သူမ သူငယ္ခ်င္းမ်ားထံမွ ေမးသည္...။ မရေပ....။ သူ
ႏွင့္ သူမသည္ ငယ္သူငယ္ခင္းဆိုေသာ္လဲ သူမ၏ ဖုန္းနံပါတ္ကိုသူမသိေပ...။ သူ၀မ္းနည္းေနမိသည္....။ သူမကိုမေတြကရေတာ့ သူ႕အတြက္ တစ္စံုတစ္ခု
လစ္ဟာေနသလိုခံစားေနရသည္....။ သူ ဟိုေန႕က သူမကိုေနာက္လိုက္သည္မွာလြန္သြားသည္လားလို႕ေပါ့....။ စင္စစ္ သူသည္ သူမကို စရန္အတြက္သာ
ရည္ရြယ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္....။ သို႔ေသာ္ သူမကတကယ္ထင္သြားခဲ့ျပီလား မသိဟု အၾကိမ္ၾကိမ္ ေတြးမိသည္....။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းကို သူ မည္သူ႔
ကိုမွ်မေျပာဘဲ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ေနခဲ့သည္....။ စိတ္ထဲမွလဲၾကိတ္ခံစားေနရသည္....။ အရူးတစ္ပိုင္းျဖစ္ေနခဲ့သည္....။ ေနာက္သူမ၏ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္
ျဖစ္သူထံသူ ရင္ဖြင့္ခဲ့မိသည္....။ အဲ့သည့္ေနာက္ပိုင္းတြင္လဲ သူအြန္လိုင္းမတတ္ျဖစ္ေတာ့ေပ....။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ အြန္လိုင္းမွာခ်စ္သူမရွိ၍ ပင္ျဖစ္သည္။
ဒါကိုေတာ့သူမမသိႏိုင္ေတာ့ေပ...။ အဲ့သည့္ေနာက္ သူဇာတိေျမကိုျပန္ေရာက္လာခဲ့သည္...။ ဇာတိေျမကိုေရာက္ေတာ့ သူမ၏အိမ္ဘက္ကိုဦးဆံုးသြားမိသည္။
သူမမ်ားရွိေလမလားလို႕ေပါ့....။ သူမ၏အိမ္မွာေတာ့ သူမငယ္စဥ္က သူမ၏အေဖႏွင့္ စီးေနက် ဆိုင္ကယ္ၾကီးက ကၽြန္ေတာ့္ကိုေလွာင္ေနသလို
ခပ္တည္တည္ပင္။ အရင္ကတတ္ခဲ့တဲ့ ေနရွင္နယ္ ဟိုင္စကူးၾကီးမွာလဲစိန္ပန္းေတြကေ၀လို႕...။ သူမမ်ားလာေလမလားလို႕သြားၾကည့္မိသည္မွာလဲအေမာပင္။
ဒီလိုႏွင့္ ေဆာင္းတြင္းရဲ႕ေအးျမတဲ့ညေတြေရာက္လာခဲ့တယ္ေလ....။ ဒီလိုႏွင့္ အခ်ိန္ေတြတေရြ႕ေရြ႕ ကုန္လာခဲ့တယ္..။ဒီလိုႏွင့္သူေက်ာင္းျပီးခဲ့တယ္..။ သူမ
လဲယခုအခ်ိန္ဆို ေက်ာင္းျပီးေလာက္ျပီပဲ....။ သူလဲေဟာက္စ္ဆင္းရေတာ့မွာပဲ...။ သူမနဲ႕သာေတြ႕ခြင့္ရဦးမယ္ဆိုရင္ သူ႕ဘ၀ၾကီး ေသေပ်ာ္ျပီဟုေတာင္ေတြး
မိသည္...။ဒီလိုႏွင့္သူဇာတိေလးမွာပဲေဟာက္စ္ဆင္းသည္..။သူမကိုေတာ့ ယခုအခ်ိန္ထိမေတြ႕ရေသးေပ...။ သူလဲယခုဆို ေဟာက္စ္ဆာဂ်င္ဘ၀
ေရာက္လာခဲ့ေလျပီ...။ သူမႏွင့္ခြဲခဲ့ရတာလဲ ထေန႕အထိဆို ၅ႏွစ္တိတိရွိလာခဲ့ျပီေလ....။ သူ႕စိတ္ထဲမွာေတာ့ သူမက ေနရာယူထားဆဲပင္...။ သူမ၏စိတ္ထဲ
တြင္ေတာ့ သူဆိုသည့္ေကာင္ေလးမွာရွိပါဦးပါ့မလားဟုေတြးေနမိသည္...။ သူမကိုသတိရတိုင္းသူေရးဖူးတဲ့ကဗ်ာေလးေတြျပန္ဖတ္ျပီးလြမ္းတတ္ေသးတယ္ေလ။
မွတ္မွတ္ရရ သူမွတ္မိေနတဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရွိတယ္ေလ...။ ေစာင့္ေနဆဲဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးေပါ့...။


“ေစာင့္ေနဆဲ”


ငါ့ဘ၀ရ႕ဲၾကယ္တာရာေတြ
ဘယ္ကိုအလည္လြန္လို႕
နယ္ကၽြန္ေနၾကတာလဲဲကြာ....။
လမရွိတဲ့ ငါ့ေကာင္းကင္မွာ
မင္းတို႕ကဘုရင္ပဲေလကြာ...
မင္းတို႕အလည္လြန္ေတာ့
ငါလမ္းေပ်ာက္ေနျပီေလ...။

လမ္းျပဖို႕ျပန္လာလွည့္ပါ...
ငါ့ဘ၀ပ်က္စီးမႈၾကား
လမ္းမွားေနတုန္းမွာ
မင္း၀င္လာတယ္....
ငါ့ေကာင္းကင္မွာ
ၾကယ္စင္ျဖစ္ခဲ့တယ္....
လင္းလက္ေနခဲ့တယ္....
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရဲ႕ အလင္းေရာင္က
မင္းျဖစ္ခဲ့တယ္....။

ဒီလိုလင္းလက္ခဲ့တဲ့မင္းေၾကာင့္
ငါကိုယ္တိုင္မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့
ေနရာေလးတစ္ခုမွာ ရပ္တည္ေနတယ္ေလ....။
ဒါေပမယ့္
မင္္္း...ဘယ္အခ်ိန္
ဘယ္ေနရာကို
ဘယ္လိုနည္းနဲ႕ေၾကြလြင့္သြားခဲ့တာလဲ
ငါမသိခ့ဲဘူး.........။

ငါဟာမင္းေပးတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕
မင္းကိုရွာေနဆဲပါေနာ္....
မင္းခြဲသြားလဲေနာက္ဆံုးထြက္သက္ထိ
ေမွ်ာ္လင့္ဆဲပါေနာ္.......
ျပန္လာခဲ့ပါ.........။
ေဖေဖာ္၀ါရီရဲ႕ ရီေ၀တဲ့နံနက္ခင္းမွာ
ငါဟာအရင္ကအတူရွိဖူးတဲ့
ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕ စိန္ပန္းပင္ေအာက္မွာ
တစ္ေယာက္ထဲ အထီးက်န္စြာေစာင့္ေနဆဲေပါ့.....။


xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


တိမ္ေတြျပိဳျပီး မိုးသည္းေနတဲ့ေန႕ေလးတစ္ေန႕........

သူ႕ရဲ႕အိမ္တံခါးကို ေခါက္သံၾကားရေတာ့သြားဖြင့္ေပးမိတယ္....။ အဲ့မွာပဲ သူ႕မ်က္လံုးေတြျပာေ၀သြားခဲ့တယ္...။ ပိန္ပိန္လွီလွီနဲ႕ အားအင္္ခ်ိနဲ႕ေနေသာ
မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ သူ၏ငယ္သူငယ္ခ်င္း ကိုေတြ႕ရေတာ့ သူ လန္႕သြားသည္....။ ထိုပိန္ပိန္ႏွင့္ မိန္းမငယ္မွာ သူမမ်ားျဖစ္ေလမလား
ဟု သူ႕စိတ္ထဲကထင္ေနမိသည္....။ ေနာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ေျပာျပခ်က္အရ ထိုပိန္ခ်ံဳးေနေသာ မိန္းမငယ္ မွာသူမတဲ့...။ ဘယ္လိုမွမယံုႏိုင္စရာပင္...။
သူေၾကာက္လန္႕သြားမိသည္...။ သူငယ္ခ်င္း၏ေျပာျပခ်က္မ်ားၾကားမွ သူ အရမ္း၀မ္းနည္းသြားခဲ့ရတယ္...။

“ဟုတ္တယ္ သူငယ္ခ်င္း..... သူမင္းနဲ႕ အဆက္အသြယ္ျပတ္သြားတဲ့အခ်ိန္က ထဲက ဒီလိုျဖစ္သြားတာပဲကြ...။ သူမွာမင္းကိုတစ္ေန႕တစ္ေန႕ မင္းအေၾကာင္း
ေျပာျပီးငိုေနရလြန္းလို႕...ဒီမွာၾကည့္စမ္းပါဦးကြာ” ဟုဆိုကာ သူမ၏မ်က္ႏွာကိုကၽြန္ေတာ္ျမင္ႏိုင္ေစရန္လက္ႏွင့္ပင့္ေပးေလသည္...။ သူမ၏မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာ
ၾက ည့္မိမွ သူမ၏မ်ကတြင္းမ်ားခ်ိဳင့္လ်က္ မဲေနျပီး လူႏွင့္ပင္မတူေတာ့ေသာ သူမ၏ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ျပီးသူလန္႕ဖ်တ္သြားမိသည္...။ ထို႕ေနာက္ သူ သူမကို
ဖက္လိုက္မိသည္...။ ေနာက္ငိုမိသည္....။ သူမကရွိသမွ်အားႏွင့္ေျပာသည္....။ “ကို.....မငိုပါနဲ႕ေတာ့့....ကို႕ကိုေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ေတြ႕ခြင့္ရတဲ့အတြက္ေသေပ်ာ္
ပါျပီ ကို......”ဟုေျပာျပီး သူမအသံတို႕တိမ္၀င္သြားခဲ့သည္....။ သူေအာ္ေျပာမိသည္...... “မေသပါနဲ႕ဦးကြာ.....ကိုယ့္ကို မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္ပါဦးကြာ...။ ျပီးရင္
လက္ထပ္ၾကတာေပါ့ကြာ....။” သူေျပာသာေျပာေနေသာ္လဲ သူ၏အသံတို႕ကိုသူမမၾကားႏိုင္ေတာ့ေပ....။ သူမ၏ခႏၵာကိုယ္နဲ႕အသက္၀ိဥာဥ္လြဲသြားခဲ့ေလျပီ။
သူလဲေျပာ၍ငိုေနရင္းေမ့ေျမာသြားခဲ့သည္....။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx--
သူႏွင့္သူမလက္တြဲျပီးမဂၤလာအခန္းအနားကိုက်င္းပေနသည္....။ သူမကအျဖဴေရာင္၀တ္စံုကို၀တ္လို႕.....။ သူကေတာ့ ကုတ္အကၤ်ီအနက္ေရာင္ႏွင့္...။ လြန္စြာ
မွလွပေနသည္....။ သို႕ေသာ္ သူတို႕လက္ထပ္ပြဲကိုတက္ေရာက္သူမရွိ....။ ဖာသာတစ္ဦးသာရွ္ိိသည္....။ ဖာသာကဟိုဘက္လွည့္ေနသည္...။ သူတို႕တစ္လွမ္းခ်င္း
ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္...။ သူတို႕ဖာသာနားေရာက္ေတာ့ဖာသာဒီဘက္လွည့္လိုက္ရာ ယင္းဖာသာသည္ေၾကာက္စရာေသမင္းတမန္ အျဖစ္ေျပာင္းသြားျပီး သူမကို
သူ႕လက္ထဲမွေခၚသြားေလသည္....။ သူလဲအတင္းေျပးလိုက္သည္...။ သို႕ေသာ္မမွီေတာ့ ...အလွမ္းေ၀းလာသည္ႏွင့္သူလဲ ကုန္းေအာ္မိသည္....။
“မေခၚသြားပါနဲ႕.....မေခၚသြားပါနဲ႕”....“ျပန္လာခဲ့ပါေနာ္....ျပန္လာခဲ့ပါ......ကို႕ကို ခြဲမသြားပါနဲ႕” သူေအာ္ေျပာေနေသာ္လဲ သူမလွည့္မၾကည့္ေတာ့...။ သူ၏
ျမင္ကြင္းမွသူမေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္....။ တျဖည္းျဖည္းျမင္ကြင္းတို႕ အေရာင္ေျပာင္းလာသည္....။ မ်က္စိပင္စူးလာသည္...။ ေနာက္ေတာ့nurse တစ္ဦး၏
အသံၾကားရသည္....။ “သတိရလာျပီလား”တဲ့...။ ကၽြန္ေတာ္လဲႏိႈးႏိႈးခ်င္းေမးလိုက္သည္...။ “သူမေရာ”ဟုေမးေသာ္ ဘယ္သူမွျပန္မေျဖေတာ့ေပ...။ ကၽြန္ေတာ္
သေဘာေပါက္လိုက္သည္....။ သူမေသဆံုးသြားေလျပီဟု....။ “မျဖစ္ႏိုင္ဘူး.......လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ဘူး.. မင္းေသလို႕မျဖစ္ဘူး...မင္းတစ္ေယာက္ထဲေပးမသြားဘူး
ကိုယ္လဲလိုက္လာခဲ့မယ္ခဏေတာ့ေစာင့္ပါေနာ္....”တျဖည္းျဖည္းညကနက္လာသည္...။ သူကတင္ေပၚကထလိုက္သည္...။ ျပီးေတာ့ေဆးရံုမွန္တံခါးကိုဖြင့္လိုက္
သည္....။ “ကိုယ္လိုက္လာျပီီ” ဟုေျပာျပီး သူခုန္ခ်လိုက္သည္...။ ရုတ္တရတ္သူ႕ကိုယ္တို႕ေပါ့ပါးသြားခဲ့သည္...။ ေနာက္သူပန္းခင္းထားတဲ့လမ္းေလးတစ္ခုဆီသို႕
ေရာက္လာခဲ့သည္....။ ေနာက္ျမစ္ေလးတစ္ခုနားေရာက္လာခဲ့သည္..။ ျမစ္ကမ္းေဘးမွာေလတစ္စင္းရိ်သည္...။ ျမစ္ဟိုဘက္ကမ္းကိုၾကည့္လိုက္ေသာအခါ သူမက
သူ႕ကိုျပံဳးျပီးၾကည့္ေနသည္...။ သူေလွေလးဆီသို႕သြားျပီးေလွာခတ္သြားသည္...။ ဟိုမွာဘက္ကမ္းေရာက္ေတာ့ သူမလက္ကိုစြဲလို႕ခ်စ္သူႏွစ္ဦးတိတ္ဆိတ္စြာ
ထြက္ခြာသြားေတာ့သည္....။

0 comments:

Post a Comment