တစ္ခါကဂ်စ္တူးေလး..........

ကၽြန္ေတာ္ဒီတစ္ခါေတာ့......တစ္ခ်ိန္က ေပခဲ့ေတခဲ့ေသာ ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းမ်ားကို တင္ျပပါမယ္ခင္ဗ်ာ...။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္အမွတ္တရေတြပါ.....။ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္ေလာက္ဆိုးခဲ့လဲဆိုတာကို မိတ္ေဆြတို႕သိျပီးသြားတဲ့ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္အေပၚ ဘယ္လိုျမင္မယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ဖတ္ၾကည့္ရင္းပဲဆံုးျဖတ္ၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ....................

တစ္ခါကဂ်စ္တူးေလး..........

ထား၀ယ္ျမိဳ႕တြင္ခ်ေသာပထမဆံုးေျခလွမ္း....

တစ္ခုေသာေႏြရာသီ၏ ေန႕တစ္ရက္တြင္ ေသြးသစ္မရင္းႏွီးေသာ ေနရာေလးတစ္ခုကို ေရာက္ေနခဲ့သည္...။ ထိုေနရာကား ထား၀ယ္ျမိဳး၏ ၀န္ထမ္းအိမ္ရာေလးတစ္ခု.....။ ထိုေဒသသည္ သူကဲ့သို႕ေသာ ၈ႏွစ္သားအရြယ္ကေလးငယ္တစ္ေယာက္အတြက္ စူးစမ္းစရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပင္...။ သူတို႕အိမ္ရာ၏ေဘးတြင္ ဘူးစင္ေလးတစ္ခုရွိသည္...။ ျပီးေနာက္လမ္းေလးတစ္ခု....။ ထိုလမ္းေလးေဘးတြင္ အပြင့္မပြင့္ေသးေသာ စိန္ပန္းပင္အိုၾကီးတစ္ပင္...။ အဲ့သည့္ေဘးတြင္ေတာ့ ကေလးတစ္အုပ္ကစားေနၾကသည္....။ ေသြးသစ္အတြက္ အဓိကဆြဲေဆာင္အားျပင္းေနသည့္အရာကေတာ့ ထိုကေလးငယ္မ်ားပင္...။ သူလဲထုိကေလးငယ္မ်ားႏွင့္ ကစားလိုသည္....။ သို႕ေသာ္ ထိုကေလးငယ္မ်ားႏွင့္သူမသိ.......။ ထို႕အတြက္သူမည္သို႕ လုပ္ရမည္ကိုမသိ ျဖစ္ေနသည္....။ အနည္းငယ္လဲလန္႕ေနသည္...။ ထိုေနရာေဒသအတြက္...။ သို႕ေသာ္သူ၏ ကစားလိုေသာ စိတ္ကအေလးသာသြားျပီးထိုကေလးအုပ္နားေရာက္သြားသည္...။ ထို႕ေနာက္သူဘာမွမေျပာေသးေပ...။ ထိုကေလးမ်ား၏နားတြင္ ရပ္ၾကည့္ေနသည္...။ ထိုအခါ ကေလးအုပ္ထဲမွ အၾကီးဆံုးျဖစ္ဟန္တူေသာ ေကာင္ေလးက {မင္းကလူသစ္လား......ဒီေန႕မွေျပာင္းလာတာမဟုတ္လား}

ထိုအခါေသြးသစ္အားတက္သြားျပီး{ဟုတ္တယ္ဗ်.....ဒီေန႕မွေျပာင္းလာတာ}

ထိုအခါကေလးငယ္မ်ား၀ိုင္းလာျပီးသူကိုမိတ္ဆက္ၾကေလသည္...။ သူတို႕သည္ ဒီေန႕မွေတ႕ေသာ သူ႕အေပၚ သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းတစ္ေယာက္လိုဆက္ဆံၾကေလသည္...။ ဒီလိုႏွင့္ သူထိုေနရာေလးတြင္ေပ်ာ္လာသည္...။ သူ႕အားပထမဆံုးစကားေျပာသူမွာ ကိုဟိန္း ျဖစ္ျပီး သူ႕တြင္ ထက္ကီး ညီတစ္ေယာက္ရွိသည္...။ ေနာက္တစ္ေယာက္မွာ ႏိုင္စိုးလင္း ၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ကလံုးတံုးျဖစ္သည္...။ ဒီလိုႏွင့္ေသြးသစ္ ထိုလူငယ္မ်ားႏွင့္ ရင္းႏီွးသြားခဲ့သည္...။ ထို႕ေနာက္သူတို႕က ကစားတာကိုရပ္လိုက္ျပီး သူႏွင့္စကားေျပာၾကသည္.... ။ တစ္ေယာက္အေၾကာင္းတစ္ေယာက္စပ္စု ၾကျခင္းျဖစ္သည္...။ ထို႕ေနာက္ကိုဟိန္းက သူ႕တြင္ရွိေသာ ေရႊငါးကေလးမ်ားသူ႕အားျပေလသည္...။ ေသြးသစ္ ေရႊငါးေလးမ်ားကိုၾကည့္ျပီး သေဘာက်သြားသည္....။ ဒီလိုႏွင့္ သူကိုဟိန္းတို႕အိမ္သို႕အျမဲေရာက္သည္...။ မိုးလင္းမွမိုးခ်ဳပ္ထိ သြားကစားသည္....။

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ကၽြန္ေတာ့အေမ၏ပိုက္ဆံတစ္ေထာင္ေပ်ာက္ရန္အေၾကာင္းဖန္လာျခင္း

တစ္ခုေသာေန႔ခင္းတြင္ ေသြးသစ္ႏွင့္ ကိုဟိန္းတို႕ညီအကိုစကားေျပာေနၾကသည္....။

{ေဟ့ေကာင္ ငါ့သူငယ္ခ်င္းဆီမွာဒီေလာက္ၾကီးတဲ့ဖိုက္တာငါးတစ္ေကာင္ရွိတယ္..... } သူ႕လက္တံ၏ သံုးပုံတစ္ပံုေလာက္ကိုျပျပီ ကိုဟိန္းကေျပာေနသည္....။ {အဲ့ေကာင္နဲ႕ကိုက္တဲ့ငါးတိုင္းႏိုင္တယ္လို႕ကိုမရွိဘူးကြ} {ဟုတ္လားကြ...ဒီေလာက္ၾကီးမွေတာ့ဘယ္ေကာင္ႏိုင္မွာလဲကြ......}ေသြးသစ္ တအံ့တၾသေျပာေလသည္...။ ထက္ကီးကလဲ {ဟုတ္တယ္ကြ.....ငါလဲေတြ႔ဖူးတယ္.....အဲ့အကိုကကြာအဲ့ငါးကိုေရာင္းေတာ့မလို႕တဲ့ကြ} {ဟုတ္လား....ဘယ္ေလာက္နဲ႕ေရာင္းမွာလဲကြ.....}ေသြးသစ္ကေမးလိုက္သည္...။ {တစ္ေထာင္တဲ့ကြ}ကိုဟိန္း ကေျဖလိုက္သည္....။ေသြးသစ္မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္...။{ငါ၀ယ္ေတာ့၀ယ္ခ်င္တယ္ကြ.....ဒါေပမယ့္.......} ေသြးသစ္ေျပာလိုက္သည္....။ {ဒါေပမယ့္ဘာျဖစ္လဲကြ....}ထက္ကီးကေျပာလိုက္သည္....။ {မင္းကလဲကြာဒီေလာက္ပိုက္ဆံအမ်ားၾကီးငါဘယ္ကရမွာလဲဟ}ေသြးသစ္ေျပာလိုက္သည္....။ {မင္ကလဲ မင္းအေမရွိတာပဲကြ}ကိုဟိန္းေျပာလိုက္သည္....။ {ဟာ....မင္းကလဲဒီေလာက္ေငြအမ်ားၾကီးငါ့အေမကငါ့ကိုေပးမလားဟ}ေသြးသစ္ကေျပာလိုက္သည္...။ {မင္းကလဲကြာ မေပးရင္ဘတ္ေပါ့ကြာ....}ကိုဟိန္းကေျပာလိုက္သည္...။ {ဟာကြာ...မျဖစ္ေသးပါဘူးကြာ.... ငါေၾကာက္တယ္ဟ...မိသြားမွေသေနမယ္....}ေသြးသစ္အေၾကာက္အလန္႕ႏွင့္ေျပာသည္...။ {ဟ...ဘာလို႕မရရမွာလဲ...စမ္းၾကည့္ပါလားကြ}ထက္ကီးကေျပာလိုက္သည္...။ေနာက္သူကပဲဆက္၍ {မင္းကလဲအဲ့ငါး၀ယ္ျပီးမွ တျခားငါးေတြနဲ႕ပိုက္ဆံေၾကးဖိုက္ျပီးျပန္အစားထိုးထားလိုက္ေလကြာ}...။ေသြးသစ္ စဥ္းစားေနသည္...။ လုပ္ရေကာင္းမလားမလုပ္ရေကာင္းမလား.....။ေနာက္ေတာ့..........

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ကၽြန္ေတာ့္အေမ၏ပိုက္ဆံတစ္ေထာင္ေပ်ာက္သြားျခင္း

{ေရာ့....ေဟ့ေကာင္ျမန္ျမန္သြား၀ယ္ေပးေနာ္}ေသြးသစ္အေမာတေကာႏွင့္ေျပာသည္...။ ကိုဟိန္းမ်က္ႏွာျပံဳးသြားျပီး {ေအး...ေအး...မင္းဒီကပဲေစာင့္ေနေနာ္} ထြက္သြားသည္...။ ေသြးသစ္ထိတ္လန္႕စြာႏွင့္ေစာင့္ေနသည္....။ ေနာက္နဲနဲၾကာေတာ့ ကိုဟိန္းျပန္ေရာက္လာသည္...။ သူ႕လက္ထဲတြင္အထုပ္တစ္ထုပ္ကိုင္လာသည္....။ ထို႕ေနာက္တြင္ေတာ့... ကိုဟိန္းမ်က္ႏွာပ်က္ျပီးလာသည္ကိုသက္ရွိန္းကမသိဘဲေမးလိုက္သည္....။ {ရျပီလားကြ} {ေဟ့ေကာင္ေရ...ငါလမ္းမွာပိုက္ဆံက်ေပ်ာက္သြားတယ္ကြ...အဲ့ဒါဟိုေရာက္မွသိတာ.... အဲ့ဒါနဲ႕ငါလဲငါ့သူငယ္ခ်င္းကိုေျပာေတာ့သူကငါ့ကို ဒီေကာင္ပဲေပးလိုက္တယ္ကြ...သနားလို႕တဲ့ကြာ....ေဆာရီးပဲ ပိုက္ဆံက်ေပ်ာက္သြားလို႕}ကိုဟိန္း၀မ္းနည္းစြာေျပာလိုက္သည္...။ {ဘာ...ပိုက္ဆံက်ေပ်ာက္သြားတယ္.. ဟုတ္လား}ေသြးသစ္ေမးလိုက္သည္...။ {ေအးကြ...ဒီေကာင္ကိုေတာင္ ငါ့သူငယ္ခ်င္းက သနားလို႕ေပးလိုက္တာကြ} ကိုဟိန္းကဒီတစ္ေကာင္ရသည္ကိုပင္သူေက်းဇူးတင္ရမလိုျဖစ္ေအာင္ေျပာေလသည္...။ ေသြးသစ္လဲထိုအခါစိတ္ထဲတြင္(ကိုဟိန္းရာ....မင္းကမ်ားငါ့ကိုလာညာေနေသးတယ္..... ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့ကြာ ငါမင္းကိုလက္စားေခ်ျပမယ္)ဟုၾကံဳး၀ါးလိုက္ျပီး.....{ထားပါေတာ့ကြာ}ဟုေျပာလိုက္ေလသည္...။ သူအိမ္ျပန္လာသည္...။ သူ႕အေမကဘာမွမသိေသးေပ..။ ေနာက္ထပ္တစ္ရက္ႏွစ္ရက္သံုးရက္........ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ေသြးသစ္ပင္ထိုကိစၥအားေမ့ေနေလျပီျဖစ္ေသာ ညေနခင္းတစ္ခုတြင္ သူအိမ္ျပန္ေရာက္ေသာအခါ သူ႕အေဖက {ေဟ့ေကာင္ေသြးသစ္ ခဏလာဦး} ဟုေျပာေလသည္...။ ေသြးသစ္စိတ္ထဲတြင္ထိတ္ခနဲလန္႕သြားသည္.....။ သူသူ႕အေဖနားသို႕သြားေလသည္..။စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္တုန္လႈပ္ေနသည္...။သူ႕အေဖနားေရာက္ေတာ့သူ႕အေဖကသူ႕အား....

{မင္းအေမပိုက္ဆံအိတ္ထဲက ၁၀၀၀ မင္းယူသြားတယ္မဟုတ္လား....အဲ့ပိုက္ဆံမင္းဘာလုပ္လိုက္လဲ..ေျပာစမ္း}

{ဗ်ာ.....ဟုတ္ကဲ့.....}ေသြးသစ္၀န္ခံလိုက္သည္...။ ေသြးသစ္သည္မဟုတ္ဘူးဟုေတာ့ မညာေခ်...။

{ေအးေကာင္းတယ္....မင္းဘာလုပ္လိုက္လဲစာရင္းေရးျပစမ္း...... }သူ႕အေဖေျပာျပီးအျပင္ဘက္ထြက္သြားသည္။ ထိုအခ်ိန္ကပိုက္ဆံတစ္ေထာင္ဆိုသည္မွာအလြန္မ်ားေသာပမာဏျဖစ္သည္...။ လက္ေတြ႕သူ႕ကို ခ်ေရးခိုင္းေသာအခါ သူမည္သို႕ေရးရမည္ကိုမသိေပ...။ သို႕ေသာ္သူေလွ်ာက္ေရးလိုက္ရာ တစ္ေထာင္ျပည့္သြားေလသည္...။ ၀က္သားလံုးေၾကာ္တစ္ခုကို ၅က်ပ္ေပးရေသာေခာတ္၊ ရန္ကုန္-ထား၀ယ္ေလယာဥ္လက္မွတ္ကိုသံုးေထာင္သာေပးရေသာအခ်ိန္တြင္ သူပိုက္ဆံတစ္ေထာင္ကို သံုးပစ္လိုက္သည္ ဟုဆိုသည္ကိုသူ႕အေဖမယံု၍ေမးေလသည္...။ {အကုန္ကုန္သြားျပီလားဟ...ဒီေလာက္ရက္နဲနဲေလးအတြင္း......ကဲ..ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့မင္းအျပစ္ခံတဲ့အလွည့္ပဲ ေဟ့ေကာင္ဟိုဘက္လွည့္}ဟုေျပာေလသည္...။ ထိုကေနာက္{ေနာက္တစ္ခါ ခိုးခ်င္ဦးကြာ...}ဟုဆိုျပီး ရိုက္လိုက္သည္မွာ.... ဘူးစင္မွျဖဳတ္ယူလာေသာ ၀ါးျခမ္းျပား ၃ေခ်ာင္းေလာက္ကုန္သြားျပီး အေမ၀င္တားမွသာကၽြန္ေတာ္ သက္သာသြားေတာ့သည္...။ ထို႕ေနာက္ကၽြန္ေတာ္လဲ ေမာေမာႏွင့္အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့ေလသည္..။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ကၽြန္ေတာ္သည္...မည္သည့္အခါမွထိုသို႕ေသာအမႈကို မျပဳရဲေတာ့ေပ...။

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

လက္စားေျချခင္း

ေသြးသစ္တို႕ေနာက္၂ရက္ေနလွ်င္ျပန္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္..။ ထို႕ေနာက္သူလက္စားေခ်ရန္ျပင္ေလသည္။ ပူျပင္းေသာေန႕လည္ခင္းတြင္ပန္ကာေအာက္တြင္ကိုဟိန္းတို႕ညီအကိုႏွစ္ေယာက္အိပ္ေမာက်ေနသည္...။ ေသြးသစ္လဲအခြင့္ေကာင္းယူ၍ ကိုဟိန္းတို႕၏ အလွဆံုးေရႊငါး ၇ေကာင္အားဖမ္းေလသည္...။ ထို႕ေနာက္သူသည္ သူ၏အျခားသူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ လံုးတံုးအားလက္ေတာင္ေပးလိုက္ေလသည္...။လံုတံုးသည္ သူ႕အေပၚေကာင္းခဲ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္သူ လံုးတံုးအားထိုသို႕ လက္ေဆာင္ေပး ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္...... ။ထို႕ေနာက္တြင္ေတာ့ သူ၏ေမြးရပ္ေျမျဖစ္ေသာ ပဲခူးသို႕ျပန္လာခဲ့ေလေတာ့သည္.............။