မေကြးကိုသြားတဲ့ဒီတစ္ေခါက္

မေကြးကို ျပန္ရမွာဆိုေတာ့ အရင္ဆံုး ရန္ကုန္ကုိ အရင္လာရတယ္...။
ပဲခူး-မေကြးတိုက္ရိုက္ ကားမရွိေတာ့ ရန္ကုန္ကိုပဲလာရတယ္...။
ရန္ကုန္ကတဆင့္စီးရမွာေလ...။ (ေအာ္...စကားေတြကလဲ စထဲကကားေနျပီ....။ လိုရင္းကိုမေရာက္ေတာ့ဘူး.... ဟီးဟီး)
တကယ္ေျပာခ်င္တာက ကၽြန္ေတာ္မေကြးလာတဲ့လမ္းမွာအဆင္မေျပတာေတြကိုပါ...။
ပဲခူးကေနရန္ကုန္ကို သြားထဲက အဆင္မေျပတာပါ...။
ပဲခူးရန္ကုန္က ဘယ္အခ်ိန္စီးစီး ၁၀၀၀ က်ပ္ပဲေပးရပါတယ္...။
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတ္ာတို႕ ရန္ကုန္ကို လာေတာ့ ၁၅၀၀တဲ့ဗ်ာ...။
ကားဆရာက လဲ ေယာက်ာ္းခ်င္း၁၅၀၀ လာေတာင္းတယ္...။
ကားဆရာက မိန္းကေလးဆိုရင္ေတာ့ ၁၅၀၀ ေပးရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့...။
ခုဟာက သူလဲေယာက်ာ္း ကၽြန္ေတ္ာလဲေယာက်္ားကို ၁၅၀၀ ဇြတ္ေတာင္းေနတယ္....။
ကၽြန္ေတာ္ကလဲ ေပးခ်င္ပါဘူး...။ ဒါေပမယ့္ မတတ္ႏိုင္လို႕ ေပးလိုက္ရတယ္...။
စိတ္ထဲကေတာ့ မေက်နပ္ဘူး....။ ဒါေပမယ့္လဲ ေပးလိုက္ရတာပါပဲဗ်ာ...။
ဒီလိုနဲ႕ပဲ ေအာင္မဂၤလာကား၀င္းထဲ ေရာက္လာတယ္...။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ စီးလာတဲ့ ကားက က်ိဳက္ထီးရိုး-က်ိဳက္ထို-ရန္ကုန္ (၀င္း) ကားဗ်..။
အဲ့ကားဂိတ္နဲ႕မေကြးကားဂိတ္က အေ၀းၾကီးဗ်ာ...။ ၀င္းကားဂိတ္က ေအာင္မဂၤလာကား၀င္း အေပါက္နားေလးမွာ...။
မေကြးကားဂိတ္က အဆံုးမွာ...။ ေလွ်ာက္လိုက္ရတာမွ ေသေရာ...။ ေနကပူပူ အထုပ္ေတြက ၃ထုပ္...။ တခါထဲေသေရာ...။
တကၠစီ စီးရမွာဆိုးလို႕ ေအာင္မဂၤလာဂိတ္ထဲေရာက္တဲ့ ကားစီးပါတယ္...။ ေပးလိုက္ရတဲ့ ေစ်းကတူတူပဲ...။ ပဲခူး-ရန္ကုန္ ပံုမွန္ကားစီးလာျပီး
ခေရပင္လမ္းခြဲ မွာတကၠစီ စီးရင္လဲ ဒီေလာက္ပဲက်မွာ...။ ခုေတာ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွားသြားလို႕ ပိုက္ဆံလဲကုန္ လူလဲပင္ပန္းသြားတာပဲအဖက္တင္တယ္...။
ေနာက္ေတာ့ ဗိုက္ဆာတာနဲ႕ ေအာင္မဂၤလာဂိတ္ထဲက ဆိုင္တစ္ဆုိင္မွာ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲသြားစားတယ္...။ ေခါက္ဆြဲက တစ္ပြဲ ၈၀၀...။ အန႔ံေရာ အရသာပါ
ျပည့္စံုတယ္...။ အနံ႕က၀ါးတူနံ႕ေလ...။ အရသာက စိမ္းသက္သက္နဲ႕...။ ပါ၀ါတစ္လံုးကို ၄၀၀ တဲ့...။ ပါ၀ါသာေျပာတာ ေသာက္ျပီး မလန္းသြားဘူး...။
အိပ္ခ်င္လာတယ္...။ ဒါနဲ႕ပဲ မေကြးကားဂိတ္လာျပီး အိပ္မယ္ၾကံကာရွိေသးတယ္...။ ကားဂိတ္ထဲမွာ ေတာသူေတြနဲ႕ျပည့္ေနလို႕ ဘယ္နားသြားေနရမွန္းေတာင္မသိဘူး..။
အိပ္ခ်င္စိတ္ပါေပ်ာက္သြားတယ္....။ ေနာက္ကားထြက္ေတာ့လဲ အဆင္မေျပပါဘူးဗ်ာ...။ ကားက ထြက္ကထဲက ဟိုေနရာလူရပ္တင္ရ ဒီေနရာလူရပ္တင္ရနဲ႕...။ လမ္းမွာတတ္တဲ့
လူေတြကလဲမနည္းဘူးဗ်ာ..။ ဒါေတြကသိပ္ကိစၥမရွိပါဘူး...။ တကယ္ကိစၥက ကားရပ္ေတာ့စျဖစ္တာပဲ...။ ကားကဘယ္လိုေနရာမွာလာရပ္မွန္းမသိဘူး..။ အရင္ကရပ္ေနက်ေနရာမဟုတ္ဘူး...။
စားစရာေတြလဲစြတ္မစားရဲဘူး...။ ဟိုင္းေ၀းလမ္းမွာဆိုေတာ့ေလ... သိတယ္မဟုတ္လား... ေစ်းေတြကရွယ္ၾကီးတာ..။ ဒါနဲကဘာမွမစားလိုက္ဘူး...။ ပါ၀ါတစ္လံုးေသာက္လိုက္တယ္...။ ပါ၀ါသာဆိုတယ္...
မေျပာခ်င္ပါဘူးဗ်ာ...။ ဒါေပမယ့္ေျပာရဦးမယ္..။ ခၽြဲပစ္ပစ္နဲ႕ ေအးလဲမေအးဘူး...။ တကယ္အ၀င္ဆိုးတယ္....။ ကံေကာင္းတာတစ္ခုက ကၽြန္ေတ္ာ့သူငယ္ခ်င္းကို သူ႕အေမက ထမင္းေၾကာ္ထည့္ေပးလိုက္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႕လဲ ၀ိုင္းတြယ္လိုက္တာေပါ့..။ ဗိုက္ေတာ့နဲနဲအဆာေျပသြားတာေပါ့...။ ဟဲဟဲ...။ အဲ့တုန္းက ၈နာရီခြဲေလာက္ေတာ့ရွိျပီ...။ ေနာက္တခါရပ္ရင္ေတာ့အပီက်ိတ္မယ္လို႕ က်ိန္း၀ါးထားတာ....။
ေနာက္တခါရပ္ေတာ့လဲ တစ္ခါမွမရပ္ဖူးတဲ့ဆိုင္မွာ ရပ္ျပန္ေရာ...။ အဲ့မွာကံဆိုးျပန္ေရာ....။ ဒါေပမယ့္ ဗို္က္ကဆာေနျပီ...။ မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး..........။ ဒါနဲ႕ ထမင္းေၾကာ္မွာစားလိုက္တယ္...။ ဘာနဲ႔စာမလဲဆိုေတာ့
ေစ်းသက္သာမယ္ထင္တဲ့ ဘဲဥဟင္းနဲ႕ စားလိုက္ေရာ...။ ထမင္းေၾကာ္မွာမိတာမွားသြားမွန္း ထမင္းေၾကာ္လာခ်ေပးမွပဲသိေတာ့တယ္...။ ထမင္းေၾကာ္တဲ့ ဂ်ိဳးေၾကာ္(ထမင္းေျခာက္)က်ေနတာပဲ...။ မာလိုက္တာမွ...။ ေနာက္ျပီးဘဲဥတဲ့ဗ်ာ...။ ေက်ာက္ခဲလားမွတ္ရတာ မာသမွ မာမာမာ နဲ႕ေတာင္ျမည္ေနေသးတယ္...။ ေစ်းကေတာ့အဆိုးၾကီးမဟုတ္ပါဘူး...။ ဘဲဥ၂လံုးပါတာ တစ္လံုးကို ၃၀၀ တဲ့...။ ထမင္းေၾကာ္က ၄၀၀ ေနာက္ အေအးတစ္လံုးက ၄၀၀ တဲ့...။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ေက်ာက္ခဲေတြစားရသလိုၾကီးဆိုေတာ့ သိပ္ေတာ့မေက်နပ္ဘူး...။ အဲ့ဆိုင္ကိုမေက်မနပ္ျဖစ္လို႕မွမဆံုးေသးဘူး....။ ကားဘီးေပါက္ပါေလေရာ...။ ကားဘီးဖာတာ ကနာရီ၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာတယ္...။ ေနာက္သြားျပီးမၾကာေသးဘူးလမ္းေဘးထိုးရပ္သြားျပန္ေရာ...။ ေနာက္ ကားသမားေတြ သူတို႕ဘာသာဘာေတြေျပာေနၾကလဲ
မသိဘူး...။ နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာျပန္ေရာ...။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ မေကြးကို ကၽြန္ေတ္ာတို႕ မနက္ ၆နာရီခြဲေက်ာ္ ေလာက္က်ေတာ့မွေရာက္တယ္...။ ပံုမွန္ေရာက္ရမွာက ၅နာရီေလ...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီတစ္ေခါက္မေကြးလာရတာ စိတ္ညစ္ဖို႕အေကာင္းဆံုုးပဲ...။ အရင္ကတစ္ခါမွ ဒီေလာက္စိတ္ေလဖို႕မေကာင္းဘူး...။ လမ္းမွာ ကားလဲတစ္ခါမွမပ်က္ဖူးဘူး.....။ စားရေသာက္ရတာလဲမခက္ဖူးဘူး...။ ဒီတစ္ေခါက္ကေတာ့ တကယ္စိတ္ေလဖို႕ေကာင္းပါတယ္...............။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီလိုအမွတ္တရ ခရီးသြားေလးကို မွတ္တမ္းတင္ထားလိုုက္ပါတယ္....။